Print Friendly, PDF & Email

Ik heb er even over getwijfeld of ik dit wel zou schrijven.

Niet omdat ik mijn verhaal niet interessant genoeg vind om het met de wereld te delen, maar omdat ik denk dat heel wat mensen zich niet zullen kunnen of willen vinden in mijn verhaal.

Waarom schrijf ik het dan toch?
Wel, ik ben op weg om 100.000 mama’s te helpen met het creëren van een gezonder en volwaardiger leven. En het is mijn stelligste overtuiging dat velen onder hen, vaak onbewust, met dezelfde uitdagingen kampen als ik. En stel dat ik met dit verhaal één mama zou kunnen helpen. Dan is het sowieso de moeite waard geweest het hier even neer te zetten.

Ik ben opgegroeid met het idee “Doe nu maar gewoon, zoals iedereen, dan doe je al gek genoeg”. Met deze stelling wellicht nog ergens in het achterhoofd, dacht ik de afgelopen week tijdens de kerst-etentjes: “Oké, ik doe gewoon mee met de rest. Geen uitzonderingen, geen speciallekes voor mij deze keer. Het zal allemaal wel meevallen. Mijn lichaam kan er ondertussen wel tegen.”

Zo liet ik weliswaar de krokketjes toch wel aan de kant maar deed ik mij tegoed aan een glaasje Cava, een paar (groenten)-chipjes, een opgevuld kippetje, een stukje Tiramisu, een stukje chocoladetaart en een stukje in chocolade gehulde marsepein. Veel meer dan dat was het niet.

Geef toe, dat is nog lang niet zo fout als wat de meesten mensen naar binnen werken aan de kerstdis.

En toch. Het is me niet goed bekomen. Ik moet een behoorlijke prijs betalen voor mijn “uitspattingen”.

Al na een uur waren dit de symptomen die de kop op staken om vervolgens 4 volle dagen in mijn lijf te verblijven:

  • opgeblazen gevoel
  • opgezette buik
  • winderigheid
  • buikkrampen
  • vermoeidheid
  • sinusitis, opgezwollen neus en oogleden
  • Ik ben sinds kerstavond (nog geen week geleden), 1,4 kg aangekomen en die zitten duidelijk rond mijn buik.
  • Ik voelde me tot gisteren eerder depri dan happy en ik was duidelijk prikkelbaarder en minder stressbestendig dan anders.
  • Ik had niet de energie waarover ik normaal mag beschikken.
  • Vanmorgen nog zag ik de wallen en donkere kringen onder mijn ogen.
  • De 2 cystes in mijn rechter voetzool zijn duidelijk dikker, harder en pijnlijker dan vorige week.
  • De knobbeltjes op twee van mijn vingergewrichten steken plots weer wat hoger de kop op.
  • Na het wassen van mijn haar (ik was het elke dag, I know…) moet ik al een paar dagen meer haar uit de badkuip vegen.
  • Mijn geheugen laat me precies af en toe in de steek, het voelt wat mistiger in mijn hoofd.
  • Wanneer ik gisteren de trappen, die ik normaal tientallen keren per dag opren, rustig opliep, voelde ik vrijwel meteen verzuring in mijn spieren.

Waarom reageert mijn lichaam zo heftig op iets wat voor 90% van mijn medemens quasi dagelijkse kost is?

Daar zijn een aantal goede redenen voor.

Vooreerst ben ik er doorheen de jaren achter gekomen dat mijn lichaam slecht om kan met gluten, lactose (zuivelproducten), E621 (MSG of Mononatriumglutamaat, een vaak gebruikte smaakversterker), conserveermiddelen en dat het gevoelig reageert op koffie en suiker.

Ook al zullen een aantal voedingsexperten bij hoog en laag blijven beweren dat intoleranties niet meer zijn dan een modeverschijnsel, ik ben het daar, samen met een aantal andere experten, grondig mee oneens.

Door gaandeweg deze ondingen uit mijn voedingspatroon te weren, merkte ik beterschap op verschillende vlakken van mijn gezondheid. Ook op vlak van mijn gewicht, trouwens.

Voorts is het zo dat ik weliswaar niet perfect eet maar wel door de band genomen gezond én dat ik mijn lichaam twee tot vier keer per jaar een cleansing cadeau doe. Hoe zuiverder een lichaam is, hoe sterker het reageert op wat het niet in zich wil.

Tenslotte kom ik ook uit een stressvolle – lees emotioneel lastiger – periode, wat mijn weerstand sowieso een flinke dreun heeft gegeven.

Gelukkig weet ik al deze symptomen perfect te verklaren en weet ik wat gedaan om de schade weer zo snel mogelijk te herstellen.

Wat is er precies gebeurd?

Samengevat kreeg mijn lichaam te maken met een plotse overdosis toxisch, verzurend materiaal.

Toxisch, verzurend materiaal? Yep! Alcohol, suiker, zuivel, gluten, bewaarmiddelen en koffie hebben een toxisch en verzurend effect op al onze cellen. Om te voorkomen dat deze rotzooi gaat interfereren in de vitale processen van ons lichaam, geeft de lever (onze project manager van dienst) de opdracht om deze op te slaan in lichaamsvet, het liefst rond de buik. Vervolgens wordt er nog wat vocht aan toegevoegd om die ellendige zuren alvast wat te verdunnen.

Wat onderweg is ontsnapt, zoekt bij voorkeur de al zwakke schakels van het lichaam op. Dat zijn bij uitstek de gewrichten en de plekken waar al wat uitdaging zit (bijvoorbeeld een cyste). De rest komt zowat overal terecht waaronder in de spieren onder de vorm van melkzuur. En soms ontstaat er een ontsteking wat uiteindelijk niet meer is dan een opruim-mechanisme van het lichaam. Danku lichaam!

Wat staat er me nu te doen?

  1. Stoppen met nog meer van die rommel in mijn lijf te steken.
  2. Mijn lichaam te voorzien van lekkere zuiverende en herstellende voeding. Laat de groene groenten maar aanrukken!
  3. Ervoor zorgen dat al die troep eens grondig uit mijn lijf wordt gekuist.

Met stap 1 en 2 ben ik al aardig aan de slag.

De grote kuis staat op het programma voor volgende week. Dan start ik met een aantal dames samen een leuk en eenvoudig te volgen cleansing-programma van 9 dagen.

Ook al voel ik me nu al een stuk beter dan de voorbije dagen, ik kijk geweldig uit naar het mij bekende, zuivere, slanke en energieke gevoel na die 9 dagen.

Het wordt mijn kickstart van een topfit 2017!

En ik wens jou hetzelfde.

Van harte,

 

Reacties